?

Log in

No account? Create an account

Алімпійскае

Не, спорт, шаноўныя, мусіць быць аматарскім або выключна капіталістычным. Можаш сам зарабіць грошы, як тыя хакеісты - хоць залатыя ўнітазы сабе на віле пад Ніцай стаў, мне да лямпачкі. Яшчэ і паважаць буду, што здолеў забясьпечыць сябе сваёй працай. Ня можаш - будзь спартоўцам-аматарам, працуй на заводзе, а ў вольны час займайся спортам. Заробіш мэдаль - малайчына, не заробіш - усё адно малайчына, бо маеш любімую справу ў жыцьці.
Але даваць сотні тысячаў даляраў за мэдалі ў краіне, якая стаіць на парозе чарговага эканамічнага крызысу - занадта. "Героя Беларусі" даваць за тры алімпійскія перамогі - тым болей. Герой Беларусі - гэта лётчык Карват, які самалёт у падзеньні ад вёсак адвёў. Ну, на які скрайні выпадак, Савіцкі зь Філярэтам, так, за агульныя заслугі. Але бятляністка з трыма мэдалямі - перабор.

Сьвітанак даўніны.

Па-традыцыі, асобным постам адзначаю дзень народзінаў пана Прафэсара. Тым болей, што апошнія дні для мяне зрабіў астатні альбом Summoning, набыты якраз напярэдадні Калядаў.

Summoning-OldMorningsDawn

Вяртаньне ўлюбёнага гурта з выдатным матэрыялам - як увасабленьне асноўнай ідэі, вяртаньня Традыцыі, Парадку, Права.

Калі заўтра вайна.

Былы прэм'ер ды міністар абароны Эстоніі аб расейска-грузынскай вайне 2008 году: http://eurasian-defence.ru/content/российско-грузинск..-–-10-уроков-для-эстонии.
Цікава, а якія высновы зрабілі айчынныя "аналітыкі", і ці зрабілі хоць якія? Сытуацыя, калі што, у нас аналягічная грузынскай: маленькая краіна супраць вялікай. Да таго ж:
1. ляндшафт, спрыяльны для баявых дзеяньняў вялікіх арміяў;
2. адсутнасьць адэкватнай грамадзкай і вайсковай ідэалёгіі;
3. састарэласьць матэрыяльнай базы;
4. мэнтальная "расейскасьць" вялікай масы насельніцтва, у тым ліку - чынавенства, афіцэраў, супрацоўнікаў спэцслужбаў. Імаверна - вялікая маса завербаваных агентаў сярод прадстаўнікоў мілітарных элітаў;
5. добрае знаёмства расейскіх службаў з станам беларускіх войскаў, разьмяшчэньнем базаў, наяўным плянаваньнем і г.д.;
6. на дадзены момант - адсутнасьць спрыяльных кантактаў з краінамі NATO і палітычнымі элітамі Захаду, малая імавернасьць хаця б інфармацыйнай падтрымкі і перамогі (як гэта было ў выпадку з Грузыяй).

Сымбаль.

Ня так даўно абшары гэтых вашых інтэрнэтаў прынесьлі вось што:

b1c4592babf54d7f58f884ca884f8628_w600_h326_q95

340138450d8aae23cb7f1560f444fcbd_w503_h275_q95

Карацей кажучы, у гонар Дня Незалежнасьці, таго які 27 чэрвеня, група малалетніх даўба**аў, пшэпрашам, змагароў з крывавым рэжымам (с) павесіла чарговую порцыю сьцягоў ды плякатаў. На гэты раз на электрычцы ды прыпынку грамадзкага транспарту. Больш за тое, адзін з арганізатараў нават з гонарам абнародаваў выкладкі "акцыі": http://www.belaruspartisan.org/blogs/vinogradov/15762/. Названа гэта ўсё "акцыяй салідарнасьці ды патрыятычным хуліганствам".
Ну, аб салідарнасьці ня мне меркаваць, а вось па другім пункце дазвольце ўставіць пяць капеек літоўскіх грошаў.
Хуліганства я тут бачу. Патрыятызм - не. Бо вывешваньне сьцягу на прыпынку, або, тым болей, прымацаваньне яго да хвосту электрычкі - гэта ўсё, што заўгодна, але не патрыятызм. Патрыятызм - гэта ўзьняць сьцяг над уласнай хатай, на спартовым спаборніцтве, на дзяржаўным сьвяце. Так, зразумела, што сёньня ў Беларусі гэта немагчыма. Але гэты факт не азначае, што сьцяг можна чапляць куды заўгодна ў рамках "акцыяў".
Ня ведаю, як для вас, а для мяне бел-чырвона-белы сьцяг, на адмену ад сучаснага, - сьвятыня. Безумоўна, зыходзячы з уласных поглядаў, я б вітаў, хутчэй, вяртаньне сьцягу сьв. Юр'я, але і "рэспубліканскі" штандар БНР разумею як частку пазытыўнай гісторыі сваёй краіны.
Жадаеце правесьці акцыю са сьцягам - уздыміце яго над Адміністрацыяй прэзыдэнта. Ня можаце над Адміністрацыяй - уздыміце над будынкам Ёцавіцкага выканкаму. Гэтым вы, прынамьсі, прадэманструеце, хай і сымбалічна, што вы маеце прэтэнзыю на ўладу, няхай і ў асобна ўзятых Ёцавічах. Ня можаце ўзьняць сьцяг над якой-кольвек адміністрацыяй - ўздыміце на ўласным лецішчы, ня можаце на лецішчы - павесьце ў кватэры. Да пары да часу. Але вызначаючы электрычку ці мост мейсцам для сьцягу, вы абражаеце сымбаль. За такое штрафуюць ды саджаюць у мірны час і страляюць нафіг у вайсковы.
Але пакінем малалетніх даўба**аў змагароў з крывавым рэжымам (с) у спакоі. Тут пытаньне больш цікавае. Адным са спосабаў вярнуць ужываньне сьцягу і зьняць праблемы з законам зьяўляецца, што б вы думалі? - легалізацыя яго праз унясеньне ў сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў. І як бы я адмоўна ня ставіўся да Супрановіча й Мартыненкі, але іхная ініцыятыва, як мінімум, цьвярозая. Вось у мне й пытаньне ў гэтай сувязі: а ці можа ініцыятыва стаць больш шырокай? Ці можа канкрэтна сьцяг аб'яднаць пятую калёну ў возе апазыцыю, "недзяржаўны сэктар", усіх, карацей, каму сучасны бардак недаспадобы? Ці могуць нашыя "партыі" прыйсьці да кансэнсусу па канкрэтным пытаньні сьцягу? Не па мове, не па спосабе зьмены рэжыму, не па эканамічных праграмах, канкрэтна па сьцягу. Тут жа, падаецца, ніякіх разыходжаньняў няма. Калі могуць, то чаму не замуціць агульнарэспубліканскую кампанію?
Партыі ды іншыя гаварыльшчыкі праўды ўмеюць зьбіраць подпісы? - Хай зьбіраюць. 500 тысячаў. Лепей - мільён. Гэта кожны дзявяты беларус будзе.
Чарговы спартовец сказаў, што яму падабаецца бел-чырвона-белы сьцяг? - Прапануйце яму або ёй быць тварам кампаніі - гэта зьніме праблему замыленых пысаў апазыцыйных хмыроў, якія нават сваім ужо надакучылі.
Зьвярніцеся ў Адміністрацыю, "палатку", Міністэрства культуры ўрэшце рэшт. Не прарэагуюць? - Закідвайце лістамі са спасылкамі на адпаведнае заканадаўства. - Адмовяць? - Скрын адмовы на ўсе мажлівыя сайты і шуміха ў прэсе, гэта вы ўмееце.
Адным словам, ці можа наш "трэці сэктар" выдаць хоць які адэкватны прадукт? Праверка была б нармалёвая.
І ня вешайце, калі ласка, сьцягі там, дзе не належыць. За такое, спадзяюся, вы будзеце атрымліваць кухталёў пры любой уладзе.
radzivil

З кнігі Анджэя Сулімы-Камінскага "Гісторыя Рэчы Паспалітай многіх народаў":

Стагодзьдзям пазьней, у часы Асьветніцтва, вусатага "сармата" з паголеным чубам, апранутага ў старасьвецкі жупан ды кунтуш, пачнуць уяўляць як камічную постаць, а заканадаўцамі моды стануць парыскія, бэрлінскія ці пецярбурскія (як астатні кароль) "жэўжыкі ў парыках". Каралеўскі двор, жменька арыстакратаў ды цэнтральны ўрад надавалі перавагу не "адсталым сарматам", а асьветленым патрыётам у панталёнах ды з Вальтэрам у руках. Але перамога засталася за сарматамі: у польскай гістарычнай памяці менавіта яны ўхвалілі Канстытуцыю 3 траўня, у той час як "жэўжыкам у парыках" выпала роля "блазнаў" Кацярыны ІІ.

Як хто, а я лепей буду адсталым сарматам. За словамі аб прарывах (мы ж іх ужо чулі, як і нашыя продкі ў канцы XVIII ст. і ня толькі) крыюцца канкрэтныя палітычныя пляны, і яны не спрыяльныя ані для нашай дзяржавы, ані для супольнасьці. Не гуляйцеся ў асьветнікаў, панове, выйдзе дрэнна. Усялякія Агінскія ды Чартарыйскія таксама лічылі, што яны ствараюць нешта прынцыпова новае ды змагаюцца са старымі замшэлымі ідэямі. У выніку, нагадаю, ім засталося пісаць палянэзы аб разьвітаньні з Радзімай...
516136453

Цудоўна, я лічу. Выконваць на прывалах, тужлівымі галасамі. Стоячы пад штандарам легіёну - з асаблівым надрывам.
За "Наш цэнтурыён, муж разумны..." - асобны плюс.

Oh, non est vesper, non est vesper;
Valde parum dormivi,
Valde parum dormivi:
Oh, et in somnio vidi.

Et in somno vidi miro:
Equum nigrum subter me
Lascivisse et lusisse,
Saluisse vivide.

Oh, advolasse ventos malos
Usque a solis ortu
Et galerum deiecisse
Meo capite atrum.

Noster centurio vir sapiens
Somnum soluit meum:
Ille dixit mi: Peribit
Caput tuum rabidum.
Цікавыя зьвесткі з ЗША: грамадзяне супраць пракуратуры, рэспубліка супраць дзяржавы.
Адназначна, у праграме палітыка, якога я падтрымаю, мусіць быць пункт аб свабодным валоданьні зброяй, у тым ліку аўтаматычнай. Усё іншае - ад Лукавага.

HK_G36_MOHW_Battlelog_Icon_for_FSK_and_HJK

Сьцяжынай мерцьвякоў...

0289382591

Каб нарадзіўся Гаспадар, бадзяжны Вандроўнік мусіць памерці...

Зь днём народзінаў, пан Прафэсар!

З Калядамі!

Малюнак, канешне, баян, але надзвычай падабаецца.

Пра Марозава

- Камэрадэн, - радыст экіпажу обэрфэльдфэбэль Арпс адарваўся ад прыймача і сьцягнуў з галавы навушнікі,- перадаюць, што сьвяткуецца дзень народзінаў нейкага там Аляксандра Марозава...

- Гэта той, што "забіў дзедушку лапатай"? - запытаўся наводчык Філіп Шылінг, які толькі скончыў выводзіць на ствале гарматы чарговую белую палоску.

- Па-першае, ня "дзедушку", а бацьку, па-другое, не забіў, а здаў у Гэст... то бок ЭнКаВэДэ, а па-трэцяе, той быў Паўлік, - як заўжды, крыху флегматычна заўважыў зараджаючы Гранц.

- Маеш рацыю, Антоне, гэты Марозаў, пра якога па радыё, на нашыя доты аматар кідацца, - зь люку на вежы зьявіўся камандзір.

- Ізноў памыляецеся, гер лейтэнант, - адазваўся штабсфэльдфэбэль Рольман, што дагэтуль ляжаў у ценю танка, чытаючы шпэнглеравае "Зьмярканьне Эўрэпы", - гэты ўвогуле быў Матросаў. А Марозаў, пра якога казалі - савецкі танкавы канструктар. Ён у іх галіну сярэдніх танкаў распрацоўваў.

- Цікава, а на дзень народзінаў дзядулі Фэрдынанда забыліся... - задумліва адзначыў Гранц.

- Не хвалюйся, - лейтэнан Гайбгэс крыва пасьміхнуўся, - затое ўяўляеш, колькі іх зараз на "трыццацьчацьверках" панавылазіць: у Шылінга фарбы ня хопіць! Паехалі, хлопцы, "іванаў" настраляем! Штабсфэльдфэбэль Рольман, кідай чытаць, заводзь машыну!

Profile

lutavit
lutavit

Latest Month

Лют 2014
S M T W T F S
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 

Syndicate

RSS Atom
Распрацавана LiveJournal.com
Designed by Teresa Jones